از حضرت علي (ع) روايت شده كه فرمودند:
از تورات دوازده آيه برگزيدم و به عربي بازگرداندم و
روزانه سه نوبت در آنها مينگرم:
آيه نخست: يابن آدم، تا آن هنگام كه تحت قدرت و سلطنت مني،
از شكوه هيچكس پروا مكن و بدان كه قدرت و سلطنت من بر تو
هميشگي و جاودان است.
آيه دوم: يابن آدم، تا آنگاه كه خزينهها از ارزاق پر دارم از نرسيدن
روزي خويش مينديش وبدان كه خزاين من پيوسته پر خواهد ماند.
آيه سوم: يابن آدم، تا آن زمان كه مرا تواني يافت، به هيچكس ديگر
دل مبند و بدان كه هر وقت مرا جويا شوي، نيكوكار و نزديك به
خود خواهي يافت.
آيه چهارم: يابن آدم، به حق خودم سوگند كه من دوستدار توام، پس
به حقي كه بر تو دارم سوگندت ميدهم كه دوستدار من باش.
آيه پنجم: يابن آدم، تا آن وقت كه هنوز از صراط نگذشتهاي، از
خشم من ايمن منشين.
آيه ششم: يابن آدم، همه چيز را به خاطر تو آفريدم و ترا به خاطر
عبادت خود، پس مباد كه در راه آنچه براي تو آفريدهام از آنچه
تو را براي آن آفريدم در گذري
آيه هفتم: يابن آدم، ترا از خاك و پس از آن از نطفه و علقه و مضغه
ساختم و آفرينش تو مرا رنجي و دشواري نداشت، اينك پنداري كه
از رساندن قرص ناني به تو در رنج و دشواري شوم
آيه هشتم: بابن آدم، محض خاطر خويش بر من آشفته ميشوي،
ليكن به خاطر من بر خود خشمگين و آشفته نميگردي؟
آيه نهم: يابن آدم، روزي تو بر من فرض است و مرا نيز بر تو
فرايضي است، ليكن (بدان كه) اگر در انجام فرايض نسبت به من
سرپيچي كني، من نه آنم كه از فرض و عهده خويش سرباز پيچم
آيه دهم: يابن آدم، هركس ترا براي خودش ميخواهد، اما من ترا
براي خودت خواهانم، پس از من مگريز
آيه يازدهم: يابن آدم، اگر به آنچه روزيت كردهام، راضي و خشنود
باشي، جان و تن خويش را در آسايش و راحتي نهادهاي و انساني
سزاوار و ستودهاي، ليكن اگر به قسمت من رضا ندهي، چنان دنيا
را بر تو مسلط سازم كه چونان حيوان وحشي باديه پيمايي حيران و
سرگردان گردي و به هر حال بر فزون تر از آنچه روزي مقسوم تو
كردهام، دست نخواهي يافت و انساني ناسزاوار و ناشايستهاي
آيه دوازدهم:هرگاه در برابر من به بندگي ايستادي، چنان باش كه
بندهاي خاكسار در برابر پادشاهي شكوهمند ايستاده است و چنان
باش كه در منظر خويش مرا مييابي، كه اگر تو مرا نتواني ديد،
من ترا ميبينم