دیوونه دوست داشتنی

سلام

به دلیل یه سری گرفتاری و نداشتن وقت  می خواستم بگم که متاسفانه دیگه نمی تونم به بهاره جان تو نوشتن این وبلاگ کمک کنم و با اجازشون الان مثلا متن استفام رو دارم مینویسم و دیگه هیچ مسئولیتی تو این وبلاگ ندارم و از این به بعد تنها نویسنده وبلاگ بهاره هستش!

امیدوارم تونسته باشم تا حالا دوست خوبی برای همتون و بهاره خانم باشم و یکمی از رفتنم ناراحت بشین! (البته اینو شوخی کردم )

این شعرو که خیلیهاتون باهاش آشنایید (شعر سریال وفا – یکی دیگه از شاهکارهای دکتر محمد اصفهانی عزیز) به عنوان آخرین مطلبم گذاشتم براتون که امیدوارم خوشتون بیاد ............

عشق است و آتش و خون .......

داغ است و درد دوری ..................

کی می توان نگفتن .................

کی می توان صبوری ...............

کی می توان نرفتن ..................

گیرم پری نمانده ..........................

غم که سوختیم و خاکستری نمانده ...............

با دوست عشق زیباست ..................... با یار بی قراری 

   از دوست درد ماند و ..................... از یار یادگاری

گفتی از روز سفر  ..........................

گفتم از من مگذر ........................

مجــــــنون    .....................    لیلـ..............ـا

خداحافظ . . .

-- امیر--